Öğretmenlik Yolunda: 2. Sınıf Bir Eğitimci Adayının Kalp Notları 

Öğretmenliğin daha başındayım aslında. Üniversitede 2. sınıfım, staj bile görmedim. Ama derslerde duyduklarım, hocaların anlattıkları, kendi hayal ettiğim sınıf… Hepsi kafamda bir şeyleri şekillendirmeye başladı. Ben de “bir gün kendi sınıfım olursa” diye kendime minik notlar biriktiriyorum. Belki bu notlar birilerine de ilham olur.

1. Kurallar Dayatılmaz, Birlikte Oluşturulur: Daha şimdiden öğrendiğim en önemli şeylerden biri bu. Hocalar o kadar çok vurguluyor ki: “Kuralları çocuklarla birlikte belirleyin.” Bu bana hep çok mantıklı geliyor. Çünkü sınıf sadece öğretmenin değil, herkesin alanı. Birlikte karar verilince, herkes kendini daha değerli hissediyor.

2. Etkileşimli Yöntemler Enerjiyi Yükseltiyor: Bizim derslerde sürekli duyduğumuz yöntemler var: Drama, kavram karikatürü, istasyonlar, düşün–eşleş–paylaş… Henüz gerçek bir sınıfta denemedim ama sınıf sahibi olduğumda kullanmayı en çok istediğim şeyler bunlar. Çocukların aktif olduğu bir ders düşüncesi bile beni heyecanlandırıyor.

3. Öğretmenin Sakinliği Sınıfın Ritmini Belirler: Bunu hep hocalardan duyuyorum: “Öğretmen nasıl hissederse sınıf da öyle hisseder.” Bu cümle çok aklımda. Bir gün sınıfın karşısına geçtiğimde bağırmadan, gerilmeden, daha sakin bir öğretmen olmak istiyorum. Çünkü sakinlik güven veriyor.

4. Pozitif Geri Bildirim Küçük Bir Mucize: Henüz uygulama görmesem bile, çocukların motive olmasını sağlayan şeyin ödül ya da ceza değil, takdir olduğunu biliyorum. “Başardın.” “Düşüncen çok hoşuma gitti.” “Bugün çok güzel ilerledin.” Bu cümlelerin minik bir öğrencinin gününü ışıl ışıl yapabileceğini düşünmek bile beni mutlu ediyor.

Daha yolun başındayım ama her derste, her notumda, her gözlemimde öğretmenliğe biraz daha aşık oluyorum.. Belki henüz sınıfa girmedim ama kalbimde çoktan bir sınıf kurdum bile. Ve biliyorum ki bu sınıf; sevgiyle, sabırla ve çokça öğrenmeyle güzelleşecek.